کلمه
بدد
اشتباه تایپی
fnn
تلفظ
نقش کلمه

معنی واژه بدد در دهخدا

بدد. [ ب َ دَ ] (ع اِ) حاجت. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از ذیل اقرب الموارد). || طاقت. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد): گویند ما لک به بدد. (منتهی الارب ). || دوری میان دو ران از گوشتناکی و در چهارپا دوری میان هر دو دست. (ازمنتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). رجوع به صبح الاعشی ج 2 ص 24 و 26 شود. || متفرق. پراکنده. (یادداشت مؤلف ): جائت الخیل بَدَدَ بَدَدَ بالفتح و بدداً بدداً بالنصب ؛ ای متفرقة. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). جائت الخیل بدد بر وزن ضرب و بدداً بدداً بتنوین آخر؛ یعنی آمدند اسبان پراکنده. (شرح قاموس ). || بایعته بدداً؛ ای معارضةً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به بَدّ و بداد شود.

بدد. [ ب َ دَ ] (ع مص ) اَبَدّ گردیدن. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). و رجوع به اَبَدّ شود.

بدد. [ ب ِ دَ ] (ع اِ) ج ِ بُدّة. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (از تاج العروس ). رجوع به بدة شود.
کلمات مرتبط

معنی واژه بدد در فرهنگ فارسی

بده .
کلمات مرتبط

معنی بدد

بدد

کلمات مرتبط