کلمه
دعبل
اشتباه تایپی
nufg
تلفظ
de'bel
نقش کلمه
اسم خاص اشخاص

معنی واژه دعبل در دهخدا

دعبل. [ دِ ب ِ ] (ع اِ) بیضه ٔ غوک. || ناقه ٔ توانا. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || شارف و شتر مسن و سالخورده. (از اقرب الموارد). شتر بلند. || دزد. (منتهی الارب ).
کلمات مرتبط

معنی واژه دعبل در فرهنگ فارسی

ابن علی بن رزین خزاعی مکنی به ابوعلی شاعر هجوگوی عرب ( و.۱۴۸ه.ق./۷۶۵م. ف. طیب ۲۴۶ .ه. ق./ ۸۶٠ م. ) اصل وی از کوفه است . او علم شعر را نزد مسلم بن ولید فراگرفت و در بغداد اقامت گزید و کتابی در (( طبقات الشعرائ )) تالیف کرد.
بیضه غوک .
کلمات مرتبط

معنی دعبل

دعبل

/de'bel/
کلمات مرتبط